مزایای پایداری انتخاب پمپ های هیدرولیک بازسازی شده نسبت به واحدهای کاملاً جدید

پایداری به عنوان یک الزام تجاری

پایداری از نقطه بحث روابط عمومی به یک ملاحظات تجاری اصلی برای اپراتورهای ساخت و ساز، معدن و تجهیزات کشاورزی تبدیل شده است. صاحبان پروژه های بزرگ به طور فزاینده ای از پیمانکاران می خواهند تا شیوه های مدیریت زیست محیطی را نشان دهند و گزارش ESG شرکتی اکنون بر همه چیز از دسترسی به سرمایه گرفته تا جذب استعدادها تأثیر می گذارد. در این زمینه، انتخاب بین پمپ های هیدرولیک OEM جدید و بازسازی شده، پیامدهای پایداری قابل توجهی دارد که بسیار فراتر از بودجه نگهداری تجهیزات است.

استدلال انرژی تجسم یافته

ساخت پمپ هیدرولیک جدید از مواد خام یک فرآیند انرژی بر است. سنگ آهن باید استخراج شود، حمل شود و به فولاد تبدیل شود. عناصر آلیاژی شامل کروم، نیکل و مولیبدن باید استخراج و پردازش شوند. قطعات دقیق از قطعات ریخته گری و آهنگری ماشین کاری می شوند و ضایعات قابل توجهی را به شکل تراشه های ماشینکاری تولید می کنند. فرآیندهای عملیات حرارتی مقادیر زیادی گاز طبیعی یا برق مصرف می کنند. کل انرژی موجود در یک پمپ اصلی بیل مکانیکی 100 کیلوگرمی 8000 تا 12000 مگاژول تخمین زده شده است که معادل تقریباً 600 تا 900 کیلوگرم انتشار CO2 از فرآیند تولید به تنهایی است.

ساخت مجدد بخش اعظم این انرژی تجسم یافته را حفظ می کند. محفظه پمپ، بلوک سیلندر، شفت، صفحه swash و دیگر اجزای اصلی ساختاری به جای ذوب شدن و ذوب مجدد مورد استفاده مجدد قرار می گیرند. مطالعات مربوط به فرآیندهای بازسازی تجهیزات صنعتی مشابه نشان داده است که تولید مجدد معمولاً تنها به 20 تا 30 درصد انرژی تولید جدید نیاز دارد، با کاهش متناظر در انتشار CO2، مصرف آب و تولید زباله. برای یک پمپ هیدرولیک 100 کیلوگرمی، انتخاب مجدد ساخته شده به جای جدید می تواند از انتشار تقریباً 400-600 کیلوگرم CO2 جلوگیری کند.

حفاظت از مواد و اقتصاد دایره ای

پمپ های هیدرولیک حاوی مواد با ارزشی مانند فولادهای آلیاژی، برنز، آلومینیوم و در برخی موارد عناصر خاکی کمیاب هستند که در قطعات کنترل الکترونیکی استفاده می شوند. هنگامی که یک پمپ استفاده شده به جای ساخت مجدد، از بین می رود، این مواد وارد جریان بازیافت می شوند، جایی که معمولاً به محصولات درجه پایین تر تبدیل می شوند. عناصر آلیاژی که به فولادهای پمپ استحکام و مقاومت در برابر سایش آنها را می دهند در فرآیند ذوب از بین می روند و در زمان تولید فولادهای آلیاژی جدید نیاز به افزودن مواد اولیه دارند. ساخت مجدد این مواد را در بالاترین ارزش خود در سلسله مراتب اقتصاد دایره ای حفظ می کند و به جای کاهش آنها به مواد خام، اجزای مهندسی شده دقیق را در خدمت نگه می دارد.

کاهش جریان زباله

یک پمپ هیدرولیک اسقاط شده جریان های زباله متعددی تولید می کند. اجزای فولاد و آهن ممکن است بازیافت شوند، اما با اتلاف انرژی. مهر و موم، حلقه های O و واشر به زباله های غیر قابل بازیافت تبدیل می شوند. روغن هیدرولیک باقیمانده باید به عنوان زباله خطرناک دفع شود. در مقابل، فرآیند تولید مجدد، عمدتاً از اجزای سایش جایگزین شده، ضایعات تولید می‌کند، بخش کوچکی از جرم کل پمپ. مفهوم بازسازی اصلی، مشکل دفع زباله را به یک دارایی ارزشمند تبدیل می کند که از طریق سیستم شارژ اصلی برای صاحب تجهیزات درآمد ایجاد می کند.

همسویی با اهداف پایداری شرکت

مدیران ناوگان تجهیزات می‌توانند از خرید پمپ بازسازی‌شده به‌عنوان مشارکتی ملموس در اهداف پایداری شرکت استفاده کنند. کاهش انتشار کربن از هر پمپ بازسازی شده را می توان با استفاده از روش توصیف شده در بالا تخمین زد و در افشای پایداری شرکت گزارش شد. برخی از سازمان‌ها در حال حاضر منافع زیست محیطی تجمعی حاصل از تدارکات تولید مجدد خود را دنبال می‌کنند و معیارهایی مانند CO2 اجتناب‌شده، کل انرژی ذخیره‌شده و کل مواد ذخیره‌شده را به عنوان شاخص‌های عملکرد کلیدی در گزارش‌های پایداری سالانه خود گزارش می‌دهند. همانطور که حسابداری کربن دقیق تر می شود و به طور بالقوه مشمول الزامات نظارتی می شود، توانایی مستندسازی مزایای زیست محیطی خرید قطعات بازسازی شده ممکن است ارزش مالی مستقیم را از طریق مکانیسم های اعتبار کربن یا رفتار ترجیحی در فرآیندهای مناقصه پروژه به دست آورد.